Microkrediet: Ontwikkelingshulp in de Westerse Wereld

Muhammed Yunus won er in 2006 de Nobelprijs voor de Vrede voor: het microkrediet. Hij ontwikkelde een leensysteem voor kleine ondernemers, die geen kans maakten bij grote coöperaties voet aan de grond te krijgen. Hij, en zijn Grameen Bank hielpen talloze gezinnen, gaf nieuw elan aan de ter discussie staande Nobelprijs en nu lijkt zijn gedachtengoed zelfs nog meer goeds te gaan brengen. Amerika en Europa hebben zijn systeem ontdekt en er de ideale oplossing in gevonden voor de problemen die ontstaan zijn als gevolg van de kredietcrisis.

Micro-ondernemers zijn volgens de Europese norm zelfstandigen met niet meer dan negen werknemers in dienst en ze vormen samen een belangrijke groep binnen de economie. In België bijvoorbeeld, is grofweg tweederde van het totale aantal werkgevers micro-ondernemer, evenals zestig procent van het aantal starters. Wel wijkt de definitie iets af van de Europese: om in België in aanmerking te komen voor een microkrediet moet een ondernemer niet meer dan één werknemer in dienst hebben , moet er sprake zijn van functionele tekortkomingen en laat de toegevoegde waarde niet toe vaste kosten af te schrijven of risicokapitaal vrij te maken.

De Graneembank heeft inmiddels meer dan 5 miljoen microkredieten verleend met een totaalbedrag van meer dan 5 miljard euro. Maar liefst 96 procent hiervan ging naar vrouwen, die zoals Yunus had gemerkt, eerder het geld weer in hun sociale omgeving brachten, waar mannen nogal eens geneigd waren het geld te gebruiken om de moeilijkheden op een andere manier te ontvluchten; met drank en drugs.

In België blijken vooral starters van de regeling te profiteren. Ze kunnen een bedrag van maximaal 12.000 euro lenen in de vorm van de Solidaire Lening of de Starterslening, tegen een rentepercentage van drie procent. Maar geen enkele definitie beperkt de microfinanciering tot starters. In toenemende mate worden bestaande initiatieven geholpen verder te ontwikkelen.Het microkrediet, eens begonnen als systeem om de allerarmsten in de allerarmste landen te helpen, verovert in rap tempo de westerse wereld. Het zal een belangrijke factor worden in de strijd tegen de economische crisis, die misschien in kracht afneemt maar tot op heden de wereld in haar greep blijft houden.